வாழும் தமிழ் இலக்கிய விழா நினைவுகள்- 3

Lamentations 

 

நன்கு உறங்கி எழுந்தேன். பிரபுவும் பாலாஜியும் மதியத்தோடு கிளம்பவிருந்தார்கள். உஷாம்மா கனடா செல்வதால் நான் யுவன் அறைக்கு மாறினேன். முதல் நாள் போலயே கிச்சடி வடை காலை சிற்றுண்டிக்கு கொடுத்தார்கள். பிறந்தநாளின் போது யுவனோடு இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன். அவருடைய படைப்புகளுக்காக ஒரு ரீடர் கொண்டு வரும் திட்டம் சற்று பின் தங்கிவிட்டது. மீண்டும் அவற்றை முடுக்கிவிட வேண்டும். அவர் எழுதி வரும் நுண்கதைகளில் இரண்டை வாசிக்க கொடுத்தார். அவரோடு இருக்கும் போது இயல்பாகவே உற்சாகமாக உணர்வேன். சவுந்தர் இறுக்கம் தளர்ந்து நெகிழ்ந்திருந்தார். ஊருக்கு அனுப்பி வைக்கும்வரை கொஞ்சம் பதட்டம் இருக்கும் தான். நியூயார்க் கடைத்தெருவுக்கு செல்வதாகத்தான் திட்டம். ஆனால் மழை தூறியதால் மெட் அருங்காட்சியத்திற்கு அழைத்து செல்வது என திட்டம் மாறியது. 

Mamooth!

எனக்கு நேச்சுரல் ஹிஸ்டரி அருங்காட்சியகத்திற்கு செல்ல வேண்டும் என விருப்பம். குறிப்பாக மாமூத் புதை படிமம் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதை சுதிருக்கு காட்டுவதாக  சொல் அளித்திருந்தேன். ஆகவே நானும் பிரபுவும் காலை  ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் ரயிலில் புறப்பட்டோம். நியூயார்க்கின் தெருக்களை வேடிக்கை பார்த்தபடி நடந்தோம். நேச்சுரல் ஹிஸ்டரி அருங்காட்சியகம் பிரம்மாண்டமாக இருந்தது. முழுவதும் சுற்றிப்பார்க்க மூன்று நாட்கள் தேவைப்படும். நாங்கள் இரண்டு தளங்களை மட்டும் பார்க்கலாம் என்று முடிவு செய்தோம். ‘புலப்படா உலகங்கள்’ எனும் ஆழ்த்தும் அனுபவதிற்கு முதலில் சென்றோம். உயிர்வலை பின்னல் குறித்து அற்புதமான முப்பரிமாண காணொளி ஒளிபரப்பானது. மிக செறிவான புலன் அனுபவம்,

Megaceros

சிங்கப்பூரில் அறிவியல் அருங்காட்சியகத்தில், வான்கா அருங்காட்சியகத்தில் இத்தகைய ‘ஆழ்த்தும் அனுபவத்திற்கு’ சென்றிருக்கிறேன். சில விஷத் தவளைகளை பார்த்தோம். தென்னமெரிக்க காடுகளில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்டவை. நீலம், சிவப்பு, மஞ்சள் என  விதவிதமான வண்ணங்களில் இருந்தன. இவற்றின் விஷத்தை தான் தங்களது அம்புகளில் பழங்குடிகள் பயன்படுத்துவார்கள். சுவாரசியம் என்னவென்றால், இவை தன்னளவில் நச்சு கொண்டவை அல்ல. விஷ பூச்சிகளை உண்டு நச்சு தன்மையை எய்துகின்றன. சமூக ஊடக உலாவலை தவிர்க்க நல்லதொரு தர்க்கமாக பட்டது. அடுத்ததாக நான்காம் தளத்தில் முதுகெலும்புள்ள மிருகங்களின் பகுதிக்கு சென்றோம். அங்கு தான் டைனோசர்கள், மாமூத்துகள் புதை படிமம் இருந்தன.  யானை வகைகள்(ஏறத்தாழ யாழியை நினைவூட்டும் யானை வகை ஒன்றிருந்தது), குதிரை வகைகள் என எல்லாமே பிரம்மாண்டமாக இருந்தன. சுமார் 146 அடி நீளமுள்ள டைனோசரின் முழு எலும்புக்கூடு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது. மாமூத் மிகப் பெரிது. வீடியோ காலில் பிள்ளைகளுக்கு காட்டினேன். மேகஸிரோஸ் எனும் மாபெரிய மான் வகை, ஸ்லாத், கரடி, ஆமை வகைகள் என எல்லா படிமங்களும் அளவில் பெரிதாக இருந்தன. இவற்றுக்கு முன் மனிதர்கள் மிகச் சிறியவர்கள். அல்லது மேடம் பிளாவட்ஸ்கியின் லெமுரியா வாசிகள் போல ஏழடி உயரத்தில் இருந்திருப்பார்களா. மழை தூறியதால் பனிரெண்டு மணிக்கு நாங்கள் அங்கிருந்தே மெட் அருங்காட்சியகத்திற்கு டாக்சியில் சென்று இறங்கினோம். 

Pharoh (ofcourse in the background)

சித்திரை பொருட்காட்சி போல கூட்டம். ஈஸ்டர் ஞாயிறு என்பதாலா அல்லது எப்போதும் இப்படித்தானா என்று தெரியவில்லை. பல குழுக்களாக எல்லோரும் வந்து சேர்ந்தார்கள். எகிப்து பிரிவை பார்க்கும் ஆர்வம் எனக்கில்லை.  ஐரோப்பிய ஓவியங்களுக்கு செல்லலாம் என்று சொன்னேன். எனினும் எகிப்து பிரிவை பார்த்துவிட்டு செல்வோம் என்றார் கிரி. சற்று நேரத்திலே புலன் சோர்வடைந்துவிட்டது. மிக அதிகமான விஷயங்களை கிரகிக்க வேண்டியதிருந்தது. நானும் கிரியும் மட்டும் ஐரோப்பிய ஓவியங்கள் பகுதிக்கு சென்றோம். மத்தியகால கிறிஸ்தவ ஓவியங்கள் தொடங்கி வான்கா வரை பலருடைய ஓவியங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தன.

cypress of Vangoh

Afterlife. Out from the Vault 

ரபேல் வரைந்த ஓவியங்கள் சிறப்பு கண்காட்சி வேறு நிகழ்ந்தது. ஏறத்தாழ திருப்பதி ஜருகண்டி போல வரிசை. பசி, சோர்வு, மதியம் இரண்டு மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. சவுந்தர் எங்களை சப்வே உணவகத்திற்கு அழைத்து சென்றார். எல்லோரும் அங்கங்கே வந்து சேர்ந்தார்கள். சிலர் அருகே இருந்த பஃப்பாளோ விங்ஸ் கடைக்கு சென்றார்கள். குழந்தைகளுக்கு பொம்மைகள் வாங்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டதால் சவுந்தர் அருகே ஒரு கடைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அவரே வாங்கியும் கொடுத்தார். அங்கிருந்து ஆறாறு பேர்களாக கார்களில் ஏறி டைம்ஸ் சதுக்கத்தை வந்தடைந்தோம். முதலீய பொருளியலில் மையம். சுற்றிலும் மின் திரைகளில் விளம்பரங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. பலூனில் தொப்பி அணிந்தவர்கள், பொம்மை வேடம் பூண்டவர்கள், பாப் பாடல்களுக்கு நடனமாடும் சீனப் பெண்கள், சர்க்கஸ் சாகசங்கள் புரிந்த மெக்சிக இளைஞர்கள் என அந்த பகுதி பரபரப்பாக இருந்தது. க்ரீம் அண்ட் க்ரிஸ்பி எனும் டோனட் கடைக்கு சென்றோம். அங்கே டோனட் செய்வதை கண்முன் காணலாம். முழுக்க இயந்திரமயமான வழிமுறை பின்பற்றப்பட்டது. உளுந்து வடைகள் போல, சீராக எண்ணெயில் வெந்து வருபவற்றின் மீது சர்க்கரை பாகு சேர்கிறது. ஏறத்தாழ பாதுஷா போன்ற சுவை. பாதுஷாவின் இனிப்பு உள்ளடுக்குகளில் கூட ஊறியிருக்கும். டோனட்டில் அப்படி இல்லை. இந்திய நேரப்படி எனக்கு பிறந்தநாள் வந்துவிட்டது. இப்படியாக நியூயார்க் நகரத்தின் மையத்தில் டோனட்களுடன் பிறந்தநாளை கொண்டாடினோம்.

Times Square

குளிர்சாதன பெட்டிக்கான காந்தம் வாங்கிக்கொண்டேன். கிங்காங் இரண்டு கைகளில் இரட்டை கோபுரத்தை பிடித்து கொண்டிருக்கும் சிறிய காந்தம்,  இதற்கு மேலதிக குறியீட்டு விளக்கம் தேவையில்லை. அங்கிருந்து அருகே இருந்த தேவாலயத்திற்கு நடந்தோம். வழியில் ராக்பெல்லர் கட்டிடம் இருந்தது. அதற்கு முன்பு புரோமிதியஸ் சிலையுடன் கூடிய நீரூற்று இருந்தது.

Rockfeller building and Prometheus

புரோமிதியஸ் ஜீயஸிடம் இருந்து நெருப்பை திருடி மனிதர்களுக்கு அளித்தவன். அவனால் தான் மனித குலம் நாகரீகமடைந்தது என்பது தொன்மம். நியூயார்க்கின் மத்தியில் அவனுக்கொரு சிலை என்பது மிக பொருத்தம். சாவி எழுதிய ‘வாஷிங்கட்டனில் திருமணம்’ வாசித்தவர்களுக்கு ராக்பெல்லர் எனும் பெயர் பரிச்சயமாக இருக்கலாம். நாங்கள் தேவாலயத்தை வந்தடைந்தபோது அது பூட்டிக் கிடந்தது. வெளியே அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம். யுவன், வேணுகோபால் உட்பட சில நண்பர்கள் காரில் புறப்பட்டு அறைக்கு சென்றார்கள். ‘அமேரிக்கா வந்துட்டு பிஸ்ஸா சாப்பிடலைனா எப்புடி!’ என்று பழனியும் அவரது மகள் அஞ்சனா, மகன் ஸ்ரீராமும் எங்களை இத்தாலியன் பிசா கடைக்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். ஏறத்தாழ அண்டா மூடி அளவிற்கு விட்டமுடைய பிஸாக்களை கூறுபோட்டு உண்டோம். ஓரம் மட்டும் தடித்து இருந்தது. மிதமான சீஸ் சேர்த்து மிக ருசியாக இருந்தது. இந்த வகையான பிஸாவை ஜங்க் என்று ஒதுக்க முடியாது. எந்த உணவையும் அதன் சொந்த பண்பாட்டில், அசலான செய்முறையில் உண்ணும்போது ஜங்க் ஆகாது. நமது ருசி ஏக்கத்திற்காக அதன் அசல் வடிவத்தை திரிக்கும் போது அது ஜங்க் ஆகலாம். எந்த உணவும் ஜங்க் ஆக சாத்தியமுண்டு. அங்கிருந்து ரயிலேறி அறை வந்து சேர்ந்தோம். விழாவை பற்றிய எங்கள் எண்ணங்களை லாபியில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம். 

இந்த விழாவை அமெரிக்காவில் நடத்த வேண்டிய தேவை என்ன? ஜெயமோகன் ஒருவர் வந்தாலே இங்கு கூடியிருந்த உள்ளூர் மக்களில் பெரும்பாலானோர் கூடிவிடுவார்கள். ஒருவகையில் ஜெ ஆங்கில இலக்கிய சூழலில் நுழைந்தது யானை நடந்த பாதையை போன்றது. மொத்த மொழிக்கும் பாதை சமைத்து கொடுக்கும். லத்தீன் அமெரிக்க பூம் போன்ற ஒன்று தமிழுக்கு நிகழலாம். அமெரிக்க விருந்தினர்கள் எல்லோரும் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் அமர்வுகளில் முழுமையாக அமர்ந்து கவனித்தனர். குறிப்பெடுத்து கொண்டனர். நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் பல்குரல் தன்மை பதிந்திருக்கும். நம் நிகழ்வுக்கு வந்தவர்கள் வழியாக அமெரிக்க இலக்கியத்தோடு நமக்கு ஒரு தொடர்ந்த நீடித்த உரையாடல் சாத்தியமாகும். விஷ்ணுபுரம் போன்ற மேல் கீழ் அதிகார அடுக்குகள் ஏதுமற்ற, முற்றிலும் தன்னார்வலர்களாக, ரசனையால் மட்டும் ஒன்றிணைந்த குழு பல விஷயங்களை முன்னெடுக்க முடியும்.  ஆலமரத்திற்கு கீழ் ஆலமரம் வளராது என்று எவராவது சொல்லும்போதெல்லாம் வினோபாவிடம் இதே கேள்வியை எழுப்பியது எனக்கு நினைவு வரும். காந்தியின் ஆசிரமம் என்பது ஒரு தொழுவம் போல. அங்கே வரும் எல்லா பசுக்களும் ஊட்டம் பெற்று தன்னளவில் வளர்ந்து பிறருக்கும் ஊட்டமளிக்கும் என்பார். நான் விஷ்ணுபுரத்தை அத்தகைய அமைப்பாகவே காண்கிறேன்.  ஜெ அளிப்பது கொள்கை வழிகாட்டல் அல்ல. அவரவர் தன்னளவிலும் சேர்ந்தும் இயங்குவதற்கான உந்து சக்தியைத்தான் அவர் அளிக்கிறார். தனிமனிதருக்கு இடமளிக்கும்  நெகிழ்வு இல்லையென்றால் ஒரு அமைப்பு இன்று நீடித்து நிலைக்க முடியாது. 

இரவு பாடல் அமர்வுகள் இல்லாமல் நியூயார்க் கூடுகை முடிவுக்கு வந்தது என்பது மட்டுமே பெரிய வருத்தம். நள்ளிரவு அறைக்கு வந்து சேர்ந்தேன். யுவன் உறங்கிக்கொண்டிருந்தார். அவரிடமிருந்து வழக்கமான குறட்டை ஒளிக்கு மாறாக சற்று வினோதமான ஓசை எழுந்ததால் அவ்வப்போது அவரை தொட்டுத்தொட்டு பார்த்து கொண்டேன். உஷாம்மா வேறு ‘பொறுப்பா பாத்துக்கோ’ என்று சொல்லிவிட்டு சென்றார். நாற்பதாவது பிறந்தநாள் யுவனுடைய ஆசிகளுடன் தொடங்கியது.  காலை உணவுக்கு பின் ஊர் திரும்புவதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்தோம். சுசித்ரா பிறந்தநாளுக்கு எழுதுகோல் பரிசளித்தார்.  எல்லோரிடமும் விடைபெற்றுக்கொண்டு விமான நிலையம் புறப்பட்டோம். இம்முறை அரவின் எங்களோடு  இணைந்து கொண்டார். வெளியே வெளிச்சம் பளீரென்று இருந்தது. ஆனால் வெப்பம் என்னவோ 7 டிகிரி. சிவா கிருஷ்ணமூர்த்தியின் ‘வெளிச்சமும் வெயிலும்’ கதை தலைப்பு நினைவுக்கு வந்தது. பாதுகாப்பு சோதனைக்கு செல்வதற்கு முன் வாழைப்பழங்கள் ஆப்பிள்களை உண்டோம். திரும்பும் போது விமானத்தில் நிறைய திரைப்படங்கள் பார்த்தேன். கோயன் சகோதரர்களின் ‘No Country for Old men’ ‘Interstellar’ ‘F1’. உண்ணுதல், உறங்குதல், படம் பார்த்தல் என்று போனது. ஹாங்காங்கில் இரண்டு மணிநேரம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. சற்று தாமதமாக புறப்பட்டது. நள்ளிரவு 11:50க்கு சென்னை வந்திறங்கினோம். அரவின் ஹாங்காங்கிலிருந்து மலேசியாவிற்கு புறப்பட்டார். எங்களுக்கு பிறகு குழுக்கள் எல்லாம் வீடு போய் சேர்ந்திருக்க முதலில் புறப்பட்டு கடைசியாக வந்து சேர்ந்தோம். புதுச்சேரியில் இருக்கும் மனைவி மக்களை காண்பதற்கு நான் புறப்பட, வேணுகோபால் அவர்களையும் பாவண்ணன் அவர்களையும் தி.நகர் விடுதியில் இறக்கிவிட்டோம். உடலும் மனமும் துல்லியமாக அமெரிக்க நேரத்திற்கு இயைந்திருந்தது. பாஸ்டன் பாலாஜியின் விழா பதிவை கேட்டபடி அதிகாலை மூன்று மணிக்கு வீடு வந்து சேர்ந்தேன். 

Goodbye NY

இந்த பயணம் ஒட்டுமொத்த தமிழ் இலக்கியத்திற்கு என்ன செய்யும் என்பதை பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம், ஆனால் தனி மனிதனாக, இலக்கியவாதியாக செறிவான வாழ்க்கை அனுபவத்தை அளித்தது. ஏதோ ஒருவகையில் அப்படியான அனுபவங்கள் இலக்கியத்திற்கும் செறிவூட்டும் எனும் நம்பிக்கை எனக்குண்டு. ஒரு உதாரணத்தை சொல்லலாம், அசோகமித்திரனிடமிருந்து ‘ஒற்றன்’ போன்ற ஒரு படைப்பு இத்தகைய சாத்தியங்கள் வழியாக வந்தது தான். இந்த விழாவை வடிவமைத்த, நடைமுறைப்படுத்திய அத்தனை நண்பர்களும் மனம் நிறைந்த அன்பு.   

Met Museum. Museum of After life